شیمی و زندگی






آنچه اتمهای یک ملکول را به هم نگه میدارد، پیوند کووالانسی است، در تشکیل پیوند کووالانسی الکترونها ، به جای آنکه از اتمی به اتم دیگر منتقل شوند، میان دو اتم به اشتراک گذاشته میشوند. استحکام پیوند کووالانسی ناشی از جاذبه متقابل دو هسته مثبت و ابر منفی الکترونهای پیوندی است. یا به عبارت دیگر مربوط به آن است که هر دو هسته الکترونهای مشترکی را جذب میکنند.
دو اوربیتال به نحوی همپوشانی میکنند که ابرهای الکترونی ، در ناحیه بین دو هسته ، یکدیگر را تقویت میکنند و احتمال یافتن الکترون در این ناحیه افزایش مییابد طبق اصل طرد پاولی دو الکترون این پیوند باید اسپین مخالف داشته باشند. در نتیجه تشکیل پیوند اوربیتالهای اتمی به اوربیتال مولکولی تبدیل میشود.

متشکل از یک جفت الکترون (دارای اسپین مخالف) است که اوربیتالی از هر دو اتم پیوند شده را اشغال میکند. سادهترین نمونه اشتراک در مولکولهای دو اتمی گازهایی از قبیل F2 ، H2 و Cl2 دیده میشود. اتم هیدروژن فقط یک الکترون دارد هرگاه دو اتم هیدروژن تک الکترونهای خود را به اشتراک بگذارند، یک جفت الکترون حاصل میشود.
این جفت الکترون پیوندی متعلق به کل مولکول هیدروژن است و به آرایش الکترونی پایدار گاز نجیب هلیم میرسد. هر الکترون هالوژن ، هفت الکترون والانس دارد. با تشکیل یک پیوند کووالانسی بین دو تا از این اتمها ، هر اتم به آرایش الکترونی هشت تایی ، که ویژه گازهای نجیب است، میرسد.
بین دو اتم ، ممکن است بیش از یک پیوند کووالانسی تشکیل شود در این موارد گفته میشود که اتمها با پیوند چند گانه به هم متصلاند. دو جفت الکترون مشترک را پیوند دو گانه و سه جفت الکترون مشترک را پیوند سه گانه مینامند. اغلب میتوان تعداد پیوندهای جفت الکترونی را که یک اتم در یک مولکول بوجود میآورد از تعداد الکترونهای مورد نیاز برای پر شدن پوسته والانس آن اتم ، پیشبینی کرد.
چون برای فلزات شماره گروه در جدول با تعداد الکترونهای والانس برابر است، میتوان پیش بینی کرد که عناصر گروه VIIA مثل Cl (با هفت الکترون والانس) ، برای رسیدن به هشت تای پایدار ، یک پیوند کووالانسی ، عناصر گروه VIA مثل O و S (با شش الکترون والانس) دو پیوند کووالانسی ، عناصر VA مثل N و P (با پنج الکترون والانس) سه پیوند کووالانسی و عناصر گروه IVA مثل C (با چهار الکترون والانس) چهار پیوند کووالانسی به وجود خواهند آورد.
عکس پیدا نشد
در ساختار اول ، جفت الکترون مشترک با دو نقطه و ساختار دوم با یک خط کوتاه نشان داده شده است.
مانند :
| پلیمر چیست؟ | |||
اطلاعات ژنتیکی موجود در بدن ما توسط DNA ما حمل میشود که یک نوع پلیمر است. اما پلیمر (بسپار) چیست؟ پلیمرها زنجیرهای بسیار بلندی هستند از واحدهای کوچکتری به نام منومر. در این جا با پلیمرها و سنتزشان و ویژگیهایشان آشنا خواهیم شد. ما در زندگی روزمرهامان همواره با پلیمر سر و کار داریم. آنها میتوانند مصنوعی یا طبیعی باشند و اما هر طوری باشند همواره در کنار ما هستند، اما یک سؤال پیش میآید که واقعا پلیمر چیست؟
کلمهی پلیمر یک کلمهی یونانی است که از دو بخش (پلی) به معنای بسیار و (مر) به معنای پاره یا جز میباشد که معادل فارسی آن را میتوان (بسپار) گذاشت. پلیمرها زنجیرهای طولانی هستند از یک یا چند منومر که به هم وصل میشوند و تولید یک مولکول درشتتر را میدهند. پلیمرها میتوانند بنابر واکنششان به صورتهای خطی (یعنی منومرها به صورت یک خط راست به هم وصل میشوند) یا به صورت شاخهدار (علاوه بر زنجیره اصلی شاخههایی نیز اطراف آن است) و یا به صورت اتصال عرضی (شاخهها نیز به هم وصل شوند) باشند.
همانطور که اشاره شد پلیمرها به دو صورت طبیعی و مصنوعی هستند. برای مثال: پلیمر طبیعی: پلینوکلئوتیدها (DNA,RNA)، پلیساکاریدها (سلولوز)، پلیپپتیدها و .... . پلیمر مصنوعی: لاستیکهای مصنوعی، باکلیتها، نایلونها، پلیاسترها و .... .
سنتز پلیمرها
پلیمرها میتوانند هم به صورت طبیعی و هم به صورت مصنوعی تولید کرد؛ عملیات سنتز پلیمری را میتوان به سه دستهی: آزمایشگاهی، بیولوژیکی و سنتز پلیمرهای طبیعی اصلاحشده دستهبندی کرد.
سنتز آزمایشگاهی
سنتز آزمایشگاهی پلیمر میتواند به دو صورت پلیمریزاسیون (همان سنتز پلیمر) افزایشی (یا پلیمریزاسیون زنجیرهای) وپلیمریزاسیون تراکمی (یا پلیمریزاسیون مرحلهای) دستهبندی کرد.
|
|||